Bevrijdende Lichtvoetigheid – 19 november 2014

Veel strengheid naar mezelf heb ik inmiddels afgelegd. Mezelf zijn, met alles er op en er aan, mag gelukkig steeds meer van mezelf. Belangrijk want, zo merkte ik van de week weer eens, dat (ver)oordelen van mezelf houdt mezelf klein, houdt mijn natuurlijke staat van zijn en creativiteit gevangen.

De laatste paar dagen spiegelt het leven mij namelijk restanten, resterende flarden van die mezelf gevangen houdende strengheid. Zo kwam ik er achter dat ik mijn gevoelens van mezelf eigenlijk pas mocht uiten als ze redelijkheid of zwaarwichtig genoeg waren, of zelfs pas als ik bewust had gecheckt ze de waarheid omvatten. Mijn gevoelens mochten van mezelf niet serieus worden genomen of worden geuit als ze nog maar iets met het ego te maken hadden, ook niet als ik al lang uit het drama was gestapt en ik ze slechts nog reflecterend benoemde. Ik merkte dat het eindelijk tijd was om deze mezelf afkeurende strengheid te laten varen. Mijn gevoelens mochten er van mezelf gewoon zijn en worden geuit. Ik, als mens met alles er op en er aan, was het waard – eindelijk. Wat een bevrijding.

Toen ik mijn gevoelens gisteren en vandaag vrij uitte, werd ik nog wat getest (zoals oude, ingesleten patronen vaak nog een tijdje wat kunnen nawerken). Ik kreeg namelijk van anderen inderdaad als antwoord: “Je ziet het selectief en je maakt het wel groter hoor” en “Moet je je gevoelens nou werkelijk uiten, je weet toch wat ik allemaal doorsta op dit moment”, etc. etc. En ja, ik vond dat ze gelijk hadden. Ergens wist ik dat mijn mind het onderwerp selectief bezag en uitvergrootte. En ja, ik had compassie met die persoon die zo veel moest doorstaan op dit moment en mijn gevoelens voelden eigenlijk inderdaad niet echt als een big deal voor mij. Maar eindelijk mochten mijn gevoelens er daarnaast gewoon ook zijn en worden geuit. Het feit dat ik mezelf eindelijk toestand om mijn gevoelens, hoe futiel, onbelangrijk, oppervlakkig of nog van ego doorspekt ook, er volledig te laten zijn, gaf zo’n bevrijding. Wat een heerlijke lichtvoetigheid. Een lichtvoetigheid vanuit bewustzijn. Een lichtvoetigheid waarbij ik mijn gevoelens met respect naar de ander en met mezelf uit.

Wat een lucht en ruimte ontstaan er dan. Lucht en ruimte voor creativiteit, flow en genieten. Zoveel lucht en ruimte voor mijn Ziel.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *