De continue echo van onze zielemissie & pad – 19 augustus 2017

Ik ben blijkbaar hardleers. Ik blijf er in trappen. Maar mijn ziel blijft zich melden om haar zielemissie en pad duidelijk te maken. Mooi. Maar ook steeds krachtiger confronterend. Tot ik luister.

De taal van mijn ziel is helder. Ze geeft me in situaties resp. bij te maken keuzes directe impulsen. Als ik direct een helder blij makend JA! voel, dan betekent dit dat die keuze of situatie bij mijn zielemissie en pad hoort. Op deze weg liggen mijn groei, vreugde, inspiratie en uitdagingen. Mijn empowerment. Als ik het JA! van mijn ziel volg, dan voel ik mij krachtig en is het diep in mij sereen. Ik voel mij opgewonden en levendig. Ook als zich soms als tweede reactie echo’s van oude angsten tonen. Mooi zoals ik dit al vaak heb mogen ervaren.

Als mijn ziel echter niets van zich laat horen, dan betekent dit dat een bepaalde keuze of situatie niet bij mijn zielemissie en pad horen. Ik ben vrij om het pad te verkennen, maar het zal een U-turn zijn die me uiteindelijk nog krachtiger weer op mijn pad brengt. Ook deze ervaring heb ik meermalen gehad. Verrijkend, maar steeds vaker een onnodige U-turn die me afhoudt van werkelijk in mijn kracht staan en doen waarvoor ik geboren ben: Het voorbij identificatie met lijden voluit leven van mijn grootsheid, mijn aangeboren passie en talenten.

Als die directe impuls JA! uitblijft en ik een hapering voel, dan wordt het uitdagend en interessant voor mij. Want hier ligt mijn valkuil om de verbinding met mijn ziel te verliezen. Volg ik namelijk toch dit pad, dan voel ik mij wiebelig. Ik loop leeg en schiet in oude beperkende patronen, het zgn. drama. Ik word dan niet meer gevoed door mijn ziel en ben mijn gronding kwijt. Ik word dan behoeftig en zoek de erkenning en liefde weer buiten mij. Identificatie met het ego dramaverhaal en negatieve emoties ligt op de loer.

Het is wel mooi. Ik word getest en uitgedaagd. Het hoort namelijk bij mijn pad om mijn eigen waarheid steeds krachtiger te voelen en daar steeds krachtiger voor te gaan staan. Omdat ik een pionier ben, die volledig vanuit haar heelheid haar grootsheid wil leven, dien ik mijn waarheid werkelijk in mijzelf te gronden. Als het in mij en mijn leven dan even wat minder stroomt, is mijn valkuil om te gaan twijfelen aan mijn waarheid en terug te vallen in dat wat niet meer bij mij past – onbewustzijn. Ik probeer dan weer te zijn zoals het gros van de mensen. Ik probeer dan weer te passen in bestaande structuren, gewoontes en overtuigingen die niet resoneren met wie ik wezenlijk ben. Om erbij te horen verloochen ik mijn ware Zelf. Mijn uniciteit. Mijn heelheid.

Het is zo helder voor mij. We zijn uniek. We hoeven enkel de vreugde van onze ziel te volgen. Als vanzelf verschijnen de mensen die in vreugde met ons resoneren naast ons. Als vanzelf ontstaan zo nieuwe bezielde structuren waarin de prachtige uniciteit van eenieder wordt bekrachtigd.

Ik ben dankbaar voor die uitdagende leermeesters die onlangs op mijn pad verschenen om mij nog meer wakker te maken voor mijn eigen waarheid.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.