De liefdesrelatie van de Ziel in de praktijk – De ander is precies goed zoals hij is – 17 maart 2015

Het is zo gemakkelijk om over de ander te klagen. Het is zo gemakkelijk om de gebreken bij je liefdespartner te zien. De laatste tijd hoor ik vaker vrouwen, die bewust willen leven, klagen over het feit dat hun liefdespartner zijn verantwoordelijkheid niet wil nemen voor zijn bewustwordingsproces en daarmee voor de liefdesrelatie (Ik hoor eigenlijk nooit mannen over hun relatie klagen). Ze blijven dan maar klagen. Ze blijven er in hangen, ze zoeken medestanders in hun klagen en proberen hem te veranderen.

Oh, wat herken ik dat. In het verleden, in mijn vorige relaties, heb ik dat tot in den treuren gedaan. Maar het hielp me niets. Ik maakte geen stap in mijn bewustwordingsproces. Ik bleef slachtoffer in het drama van mijn eigen ego. Ik trok keer op keer dit soort liefdesrelaties aan, omdat ik zelf mijn eigen verantwoordelijkheid niet nam, zo zie ik nu.

Alles veranderde op het moment dat ik – eindelijk – mijn eigen verantwoordelijkheid ging nemen en terug ging naar mezelf. Alles veranderde op het moment dat ik ging beseffen dat ik deze liefdesrelaties zelf aantrok. Ik was vergeten te zien dat de wereld om mij heen, dus ook mijn liefdespartner, slechts een spiegel van mijn eigen innerlijke bewustzijnsstaat is. Zo binnen zo buiten. Ik vergat te kijken in die spiegels en te zien waarom die spiegels zich aan mij lieten zien, wat die spiegels me over mezelf zeiden. Ik vergat te zien dat die spiegels een prachtig bewustwordingsinstrument zijn om ook onze onbewuste delen in het licht te zetten.

Ik ging dus echt kijken in die spiegels. Ik ging mezelf bijv. afvragen, waarom het voor mij zo belangrijk was dat mijn liefdespartner zijn verantwoordelijkheid zou gaan nemen en aan zijn bewustwordingsproces zou gaan werken. Ik ontdekte toen dat ik alleen contact kon maken met mijn nogal mentale liefdespartners, als ik bij mezelf vandaan zou gaan en ook in mijn hoofd zou gaan zitten. Ik verloochende op die momenten mezelf en dat voelde afgescheiden. Ik verloor op die momenten de verbinding met mijn Ziel – de liefde en vreugde in mezelf. Ik ontdekte dat mijn liefdespartners ervoor moesten zorgen dat ik, via hen, de verbinding met mezelf kon voelen, want dat kon ik zelf nog niet. Ik ontdekte dat zij mij liefde, erkenning en acceptatie moesten geven, omdat ik die nog niet kon ervaren in mezelf. Diepe verlatings- en doodsangsten, die ik ontdekte in de diepe krochten van mijn onbewuste, zorgden ervoor dat ik deze liefdesrelaties niet durfde te beëindigen. Jeetje, wat heb ik een druk op die ander gelegd, omdat ik nog niet voor mezelf, de verbinding met mijn Ziel, kon zorgen.

Nu is de verbinding met mijn Ziel hersteld. Ik weet hoe deze verbinding te onderhouden. Mijn huidige liefdesrelatie is dan ook zo anders. Er is geen klagen. Er is geen trekken. De ander is precies goed zoals hij is. Ik voel me gelukkig in mezelf. Ik voel de liefde en vreugde die ik ben. De ander hoeft niet voor mijn geluk te zorgen, ook niet op momenten dat ik het even kwijt ben.

Ja, een enkele keer gebeurt het nog dat hij iets doet wat mij emotioneel raakt. Ik besef dan dat het iets ouds van mijn ego is en het mag er zijn. Soms deel ik dat met hem, omdat hij het fijn vindt om te weten wat er in mij speelt, maar hij hoeft er niets mee. Soms deel ik het ook niet. Het gaat er namelijk om dat het er mag zijn van mezelf, dat ik mezelf lief heb – want dat is wat mij thuis brengt in mijzelf.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *