De liefdesrelatie van de Ziel in de praktijk – Familie, feestdagen en andere tradities – 10 mei 2015

In mijn eerdere liefdesrelaties – ego-liefdesrelaties – gingen we op eerste kerstdag naar mijn ouders en op de tweede naar zijn ouders. We verschenen braaf op (familie)feestjes en verzonnen een gepast smoesje als we het echt niet op konden brengen om weer op te komen draven. Jeetje, wat kostte mij dit veel (levens)energie. Wat een duwen en trekken, zeker als mijn partner en ik het niet eens waren. Ware Vreugde was ook ver te zoeken (noch in mijzelf, noch op die bijeenkomsten trouwens).

Wat deden we toch veel, gewoon omdat het zgn zo hoorde. Er was geen ruimte – het kwam niet eens in ons op – om onszelf af te vragen of wij daar zelf wel graag wilden zijn. Ons ego liet ons denken dat we geen keuze hadden. Het liet ons denken dat we iemand zouden kwetsen als we niet zouden gaan, of dat we egoïstisch waren, of, dat zie ik nu ik dieper durf te kijken, dat we alleen zouden komen te staan als we niet deden wat ons gevraagd werd. Of, als ik nu tot op de bodem kijk, dan zag ik heel diep in mijn systeem zelfs een (oude) doodsangst, om te worden verstoten en het alleen niet te redden.

Als je leeft vanuit je Ziel, zo laat mijn Ziel mij steeds krachtiger ervaren, dan werkt “hoe het hoort of zou moeten” niet meer. De enige test die elke keer bij een beslissing geldt is: Klopt dit werkelijk voor mij? Oftewel: Wordt Ware Vreugde gediend? Is dit ware Liefde? Wat is de natuurlijke flow? Ik heb daarbij echt moeten leren, gelukkig ervaar ik ook dat steeds sterker, dat elke keuze die werkelijk goed is voor mij, automatisch ten diepste ook goed is voor de ander, zo ook voor bestaande (familie)systemen. En ook dat het leven werkelijk voor je zorgt als je keuzes vanuit je Ziel durft te maken. Ik ben zo blij dat mijn huidige liefdespartner deze wijsheid reeds in zich draagt. Wat een bevrijding om in mijn relatie niet meer te hoeven duwen en trekken.

Deze nieuw verworven vrijheid van mijn Ziel brengt wel een nieuwe uitdaging met zich mee. Nu ik niet meer automatisch doe hoe dingen horen of wat van mij wordt verwacht, of wat ik denk dat van mij wordt verwacht, maar ik mezelf elke keer de vraag mag stellen “Is dit werkelijk Liefde(vol voor mij)?”, word ik niet alleen uitgedaagd om mijn eigen keuzes te maken, maar ook om daarvoor mijn verantwoordelijkheid te nemen. Er is niets of niemand meer om me achter te verschuilen. Ik moet gaan staan voor mijn keuzes – in mijn kracht – en word gesteund door het universum.

Door mijn keuzes niet meer vanuit mijn ego maar vanuit mijn Ziel te maken, ontstaat er als vanzelf een natuurlijke selectie en ordening. Ik ervaar enerzijds dat ik mijn familie vanuit zielsperspectief – ware liefde – begin te ervaren, maar ook dat familie die liever leeft vanuit de ego-structuur, of ten diepste niet met mij resoneert, mij als vanzelf los(ser) laat. Hierdoor ontstaat als vanzelf ruimte voor zielsverwanten in je leven – mensen die werkelijk met je resoneren. Soms vind ik dit spannend. Maar ik ervaar ook steeds sterker dat dit niet betekent dat er geen liefde tussen mij en mijn familie is, want het veld van Ware Liefde, dat we ten diepste zijn en dat ons wezenlijk verbindt, wordt daarmee alleen maar sterker.

Het gaat me steeds makkelijker af, het precies voelen welke keuzes te maken vanuit de afstemming op mijn Ziel. Mijn uitdaging ligt op dit moment in het helder en krachtig durven formuleren van mijn keuze naar de ander. Nu verschuil ik me soms nog wel eens achter “er zit geen flow in”, maar durf ik een volgende keer ook te zeggen ”Ik kom niet op je (familie)feestje, want ik voel er geen vreugde bij”, of nog sterker “ik heb simpelweg geen zin”? Deze vrijheid gun ik zelf zo gemakkelijk mijn partner en vrienden om tegen mij te zeggen.

 

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.