De pet van de wijze – 17 april 2015

Ik hou dus op dit moment grote schoonmaak. Mijn Ziel reikt me van alles aan wat me niet meer past. Zo ook de pet van de Wijze, of eigenlijk het oneigenlijk gebruik van mijn mooie pet.

De pet staat me goed, vind ik. Hij maakt me blij. Hij is deel van wie ik ben. Het dragen en verspreiden van Wijsheid – die mensen wakker maakt en weer met hun Ziel verbindt – is een kwaliteit van mijn Ziel. Hoe meer ik de verbinding met mijn Ziel weer ervaar, dus hoe meer ruimte er in mij vrij van ego is, hoe mooier en natuurlijker de pet straalt en in vreugde inspireert. Steeds vaker zijn deze momenten er. Dat maakt me blij.

Maar ik ben de pet ook op een oneigenlijke manier gaan gebruiken. Daar wordt ie dof van en mensen vinden niet dat ie mij mooi staat. Ik word er zelf ook niet blij van. Om te overleven ben ik die pet gaan gebruiken. Op momenten dat ik geraakt word in pijn, en ik die pijn niet wil of durf te voelen, pak ik (onbewust) de pet. Ter bescherming zet ik de pet van de Wijze op. Ik ga dan zgn als wijze erboven staan om anderen de les te lezen. Soms zet ik hem ook op als mensen maar blijven klagen. Ik heb dan op die momenten de ruimte niet om vol compassie de ander werkelijk te ontvangen en vergeet dan terug te gaan naar mijzelf. Het oneigenlijk gebruik van de pet staat dan aan werkelijke verbinding en contact – vanuit het hart – in de weg, zowel met mezelf als met de ander.

Mijn intentie is om mij ervan bewust te zijn als ik pijn niet wil voelen en de pet – mijn zieletalent – weer oneigenlijk dreig te gaan gebruiken. Ik ben ook dankbaar voor de situaties die mij dit de laatste tijd lieten zien.

 

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.