De Ziel & Ontwaken in niemandsland – 21 januari 2016

Al een paar maanden ben ik erg veel aan het cocoonen. Het lijkt wel of ik een kluizenaar ben geworden. Ik ben veel thuis en zie haast niemand. Bijna dagelijks komt er wel een momentje langs dat ik deze situatie een uitdaging vind. Ik voel namelijk het verlangen om mijn passie en zieletalenten ten volle te leven in de buitenwereld. Er is niks zo gaaf als bruisend mijn ding doen.

Dit cocoonen is echter wel precies wat mijn ziel nu van mij vraagt. Ze seint via mijn gevoel en heldere ingevingen dat dit nu nodig is. Een cyclus in mijn bewustwordingsproces is namelijk afgerond en het is tijd voor iets nieuws. Veel van het oude werkt niet meer, maar het nieuwe is er ook nog niet. Laatste restanten van het oude worden zichtbaar en mijn systeem uitgewerkt. Nieuw bewustzijn wordt in mijn lichaam geankerd. Ik ontvang zowel overdag als ’s nachts glimpjes van deze verruiming en voel dat mijn energietrilling wordt verhoogd. Ik voel hierdoor op dit moment echter ook allerlei lichamelijke ongemakken. Ik slaap weinig en onrustig, mijn hoofd is met vlagen vol watten en ik voel me vaak moe.

Ik merk hoe meer ik me er aan overgeef, hoe minder last ik ervan heb en hoe meer ik er ook van kan genieten. Ik blijf lekker thuis, ga de natuur in of in bad, hang op de bank en ga op tijd naar bed. Er ontbreekt me werkelijk aan niets. Mijn ziel zorgt werkelijk dat ik van alle gemakken ben voorzien. Mijn bedrijf draait ook in deze fase als vanzelf en zelfs mijn vriend zit op dit moment gezellig in ditzelfde proces. Ook het besef dat deze perioden van inkeer nodig zijn en horen bij het ontwaken, het steeds krachtiger belichamen van je potentieel, je unieke passie en zieletalenten, maakt het makkelijker.

Soms vind ik deze periode dus een uitdaging. Het voelt als wachten tot ik eindelijk weer buiten mag spelen. Toch biedt ze me ook veel moois. Ik geniet van de heldere inzichten die ik ontvang, ik ervaar dat mijn potentieel toeneemt en ik leer me werkelijk vol vertrouwen te ontspannen en over te geven aan de leiding van mijn ziel.
Ik wacht tot ik als een feniks uit mijn as herrijs

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.