Depressie wijst mij telkens weer de weg terug naar mijn ware Zelf – 10 maart 2017

Van de week voelde ik mij sinds lange tijd weer eens depressief. Ik herkende dat zware gevoel dat vroeger min of meer bij mij hoorde maar al te goed: Het gevoel dat het leven voor mij eigenlijk niet hoeft. Sinds ik zoveel mogelijk vanuit mijn ware, vreugdevolle Zelf leef, heb ik dit nare gevoel gelukkig nauwelijks meer. Als het er tegenwoordig nog is dan doorgaans gelukkig kortstondig. Maar van de week was het er in vol ornaat. Het leven was grijs en alle levensvreugde was ver te zoeken.

Gelukkig dringt de wijsheid van mijn ziel telkens weer tot mij door. Ze spreekt dan helder tot mij:
Depressie is een prachtig symptoom, namelijk van het feit dat ik niet trouw ben aan mijzelf – mijn ware Zelf wel te verstaan. Het is een symptoom dat ik de verbinding met mijn ware Zelf kwijt ben geraakt. Ik doe dan dingen die niet wezenlijk bij mij passen.

Ik word dan gevraagd om mijn ware Zelf terug te vinden en haar te eren. Dit doe ik door te focussen op ware lichtheid, vrijheid en vreugde. Door mij te focussen op wat mij – mijn lichaam-geest-ziel – werkelijk voedt en wat niet. Dus wat doe ik dat ik nu mijn natuurlijke vreugdevolle staat van zijn niet kan voelen. Het vraagt van mij de grootste eerlijkheid naar mezelf.

Zo werd ik me er van de week ten eerste van bewust dat ik niet de rust en ruimte neem die mijn lichaam hard nodig heeft om de nieuwe, hogere energietrilling goed te kunnen integreren. Ik ontdekte ook dat ik nalatig was geworden in het leven van mijn dromen en idealen, die ik haarfijn voel. In het bijzonder ook op het gebied van de liefde. Een tijd lang was het in passie en vreugde ontmoeten van een bijzondere man zonder te verlangen naar een liefdesrelatie helemaal kloppend. Elke unieke ontmoeting opende mij meer in mijn vrouw zijn-kracht-grootsheid. Nu echter was mijn ziel duidelijk gaan verlangen naar het ontmoeten van een man die wezenlijk mijn gelijke is voor de langere termijn. Ook gaf mijn ziel aan dat ik meer tijd voor mezelf mag gaan nemen, omdat ze nieuwe inspiratie in een aards jasje wil gaan gieten.
Door al deze verlangens, die zich steeds sterker uitten in vermoeidheid, “eigenlijk geen zin”, opstandigheid en lichamelijke klachten, te negeren, werd ik uiteindelijk depressief.

Interessant dat ik weer was teruggezakt in onbewustzijn. Dat ik in dat onbewustzijn dacht dat mijn verlangens en idealen voor deze wereld te idealistisch waren, terwijl het manifesteren van deze verlangens precies is waar de wereld vraag naar heeft. Of dat ik in dat onbewust zijn in een oud patroon verviel en dacht toch gewoon weer in staat te moeten zijn om volop mee te draaien in een onbewuste wereld die psychische en lichamelijke klachten als zwakte ziet. Mijn ziel is helder: Depressie is juist een teken van een gezond functioneren van je ware Zelf. Het is een helder sein dat ik op de een of andere manier van mijn pad af ben.

Ik heb mijn daten bijgesteld en neem meer tijd om nieuwe inspiratie vorm te geven. Ik voel mij weer licht, blij en energiek. De flow is er weer.

Moeiteloos leven als mijn ware Zelf vraagt van mij dat ik op elk moment helder aanwezig ben en bijstuur. Gelukkig voel ik steeds subtieler en sneller of ik werkelijk trouw ben aan mijzelf. Een depressie is dan niet meer nodig.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.