Een teken van leven en groei vanuit mijn warme cocon – december 2017

Ik ben deze donkere dagen veel thuis in mijn cosy warme huisje. Er ontbreekt mij aan niets. Een gezellig ingericht plekje. Een fijne kachel. Een warm bed. En zo af en toe sleep ik lekker eten mijn holletje in. Mijn interactie met de buitenwereld is minimaal. Teruggebracht naar de minimale voeding die ik op dit moment van buiten nodig heb.

Ik ben thuis. Vooral thuis in mezelf. Mijn ademhaling is diep. Mijn gronding voelbaar en mijn buik warm en zacht. Ik heb deze staat eigenlijk nog nooit eerder zo ervaren. Ik ben nog nooit zo thuis in mezelf geweest. Zo aanwezig. Zo tevreden. In mezelf. En met wat er is. Ik voel steeds meer een geopend hart.

Ik heb in 2017 van alles losgelaten wat niet meer bij mij paste. En mijn ware zelf werd nog meer zichtbaar in de buitenwereld. Ook nu in mijn cocon laten zich zo nu en dan oude slierten zien die graag willen worden opgeruimd. Vooral oude overtuigingen die maakten dat ik mezelf voorheen in de buitenwereld klein hield. Meer en meer neem ik mijn ruimte in. Ik voel dat ik hier in mijn cocon transformeer. Rijp. Krachtig word.

Mijn focus is naar binnen. Helder. De geesteswereld is open. En zij die met mij in het hart resoneren, ontmoeten mij. Alsof er geen cocon is. Mijn nieuwe ik is aan het ontstaan. Zo ook mijn nieuwe wereld. De eerste tekenen daarvan reflecteren reeds naar binnen in mijn cocon.
Ik voel in mijn cocon het vertrouwen in de perfectie van het universum groeien. Ook wordt de synergie, de dans van deeltjes in het universum steeds meer zichtbaar aan mij. Als ik ontspan. Als ik mij ervoor open durf te stellen. Het leven is perfect. Onze zielen weten en regisseren. Zijn harmonie. Verbonden met al wat is.

Ik verheug mij op de ontmoetingen en afspraken die ik in januari 2018 heb staan. Er beginnen voorzichtig kriebels in mij op te borrelen om weer meer naar buiten te treden. Binnenkort. Wellicht. Bij daglicht. Maar nu nog even niet.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.