Familielijnen verlicht in het licht van de ziel – 20 mei 2017

Vele jaren heb ik geworsteld om mij happy te voelen in de familie waarin ik ben geboren. Ik zag deze familiebanden als een gegeven; een structuur waarin ik mijn plek behoorde in te nemen. Ik dacht dat er iets mis met mij was, omdat ik er het geluk niet kon vinden. Ik dacht dat er iets in mij geheeld moest worden, omdat dat wat ze mij te bieden hadden voor mij niet bevredigend was. Ik was niet in staat om ze werkelijk in liefde te eren om wie ze waren en vice versa voelde ik mij door hen niet werkelijk gezien en geëerd.

Allerlei pogingen om toch gelukkig te zijn en mijn draai te vinden binnen het familiesysteem liepen op niets uit. Mijn natuurlijke geluk vond ik pas toen ik mij bewust werd van wie ik wezenlijk ben, namelijk een op aarde geïncarneerde sprankelende ziel, die binnen de natuurlijke kosmische orde haar unieke plaats en functie heeft; een ziel die in liefdevolle verbinding met al wat is haar potentieel ten volle wil gebruiken; kortom om als mens haar plaats in te nemen en in waarachtigheid te doen waarvoor ze bestemd is. De afgelopen jaren werd mijn identificatie met mijn ziel steeds krachtiger. Steeds krachtiger voelde ik de moeiteloze natuurlijke stroom, die enkel liefde en vreugde is, en die mij als vanzelf opende voor mijn ware gelukkige zelf en mijn natuurlijke plaats binnen het grote geheel. Beperkende structuren begonnen als vanzelf steeds meer te wringen.

Het proberen een plek te vinden binnen structuren die de grootsheid van mijn ziel en de natuurlijke orde niet bekrachtigen, werd voor mij steeds moeilijker. Het voelde steeds krachtiger als het verloochenen van mijzelf. Het voelde steeds sterker als tegen de stroom in roeien. Steeds helderder liet mijn ziel mij voelen dat ik een pionier ben. Iemand die hier is om nieuwe natuurlijke structuren geboren te laten worden, structuren die gestoeld zijn op het in vreugde leven van onze natuurlijke unieke grootsheid in liefdevolle verbinding met al wat is.

Ik heb de familie waarbinnen ik ben geboren dus niet meer nodig om mij lief te hebben, om mij (als kind) te erkennen en waarderen. Ik heb ze ook niet meer nodig omdat ik iets moet uitwerken samen met hen. Ik ervaar het geluk in mijzelf. Ik ben licht. Ik ben vrij. Mijn ziel is helder. Ik ben geïncarneerd om vrij te zijn en in deze aardse dimensie enkel vanuit ware liefde en vreugde te scheppen. In deze vrijheid, waarin de natuurlijke orde vrij beweegt, verschijnen als vanzelf moeiteloos die zielen die met mij resoneren voor mij. Deze zielen zijn zich bewust van de heelheid in zichzelf en willen hun prachtige potentieel voluit benutten om samen met mij iets moois scheppen.

Ook de familieleden van de familie waarin ik ben geboren hebben hun eigen unieke plaats en functie in het grote geheel. Ik ben dankbaar voor hun functie op mijn zielepad. Het waren mijn krachtigste leermeesters. Als vanzelf laat ik hen in liefde nu vrij om hun zielepad te vervolgen. En als vanzelf en in liefde ga ik het mijne. Nu ik mijn ware zelf en mijn plek in het grote geheel weer helder zie, kan ik ook hen liefdevol in het licht zien en eren om wie zij werkelijk zijn. Wellicht komt er een moment waarop onze zielen ons als vanzelf weer samenbrengen – dit keer ons allen bewust van ons prachtige potentieel. Het is in wezen niet belangrijk, want onze ware familie is licht; vreugdevol één en verbonden met al wat is.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.