Het geschenk van het ware zelf in conflicten – 5 februari 2018

Ik eer jouw ware zelf – Door de ogen van mijn ziel zie ik in elk conflict het geschenk dat jij mij komt brengen

Het omgaan met mensen die hun negatieve emoties op de ander – op mij – projecteren, is voor mij nog steeds een uitdaging. Maar blijkbaar wil mijn ziel dat ik meester word op dit thema, want ze zendt mij prachtige proefpersonen – leermeesters.

Het spel vanuit het onbewuste – op angst en afgescheidenheid gebaseerde – ego is helder. Het kent in zijn afgescheidenheid en pijn enkel het machtsspel. Het spel van de sterkste. Het wil erkenning. Gezag. Zijn gelijk. Koste wat kost. Door de ander de les te lezen. Af te troeven. Te beschuldigen. Door geweld te gebruiken. Terugkijkend zie ik duidelijk de overlevingsmechanismen die ik vanuit mijn ego had. Ik had de neiging om met mijn waarheid de ander de les te lezen, te willen overtuigen, of als dat niet lukte, om als slachtoffer gelijken te vinden.

Tegenwoordig is de identificatie met mijn sprankelende ziel sterk. Doorgaans ervaar ik dat ik deze ware vreugde ben. Dat ik heel ben. Krachtig. Vervuld van mijn unieke zielemissie, passie en talenten. Ervarend dat deze zich moeiteloos in harmonie en samenwerking met al wat is willen manifesteren. Ik heb ook steeds meer mensen om mij heen die zich bewust zijn van hun sprankelende ziel. Mensen die hun verantwoordelijkheid nemen voor hun negatieve emoties. Mensen die zien dat dit enkel (oude) pijn is van (de illusie van) identificatie met het afgescheiden ego. Mensen die deze niet meer op de buitenwereld projecteren, maar in zichzelf keren om deze oude pijn te helen. Mensen die op die momenten (willen) terugkeren naar de verbinding met hun ziel. Ik geniet enorm van deze inspirerende mensen.

Op dit moment word ik uitgedaagd. Er is een bijzondere leermeester in mijn leven die de verbinding met zijn sprankelende ziel nog niet kan voelen en zijn pijn op anderen – zo ook op mij – projecteert. In mijn beleving doet eenieder in dit contact zijn best, we bedoelen het goed, maar er gebeurt telkens weer iets waardoor de gemoederen hoog oplopen. Lange tijd slik ik veel. Heb ik begrip. Leef ik me in. Loop ik op eieren. Ik probeer namelijk te voorkomen dat die persoon zich niet erkend, gekwetst voelt en zijn negatieve emoties op mij afreageert. Op het moment dat de druppel bij mij overloopt, laat ik mijn boosheid en irritatie toe en stel ik mijn grenzen. Ik geef aan dat ik van die projecties op mij niet gediend ben. Ik vraag om zelfreflectie. Het helpt echter niet. Integendeel. Mijn ziel wil blijkbaar iets anders van mij.

Plotseling word ik wakker. Ik zie het machtsspel van onze ego’s, dat onze harten gesloten houdt. Inclusief dat van mezelf. Ik zie dat deze persoon mij laat zien dat ik hier zelf niet wakker ben. Het oude patroon van uit angst de harmonie, niet-geraaktheid, willen bewaren en de ander terecht willen wijzen, om zelfreflectie vragen, als er pijn in mijzelf wordt aangeraakt, manifesteerde zich. Een prachtige uitnodiging om dit oude patroon nu echt tot in de kern op te ruimen en nog krachtiger, wat zich ook voordoet in mijn leven, mijn identificatie met mijn krachtige ziel te voelen.

Een uitnodiging om te zien dat die ander een uitdagende taak op zich heeft genomen. Dat deze persoon mij het geschenk van wakker worden komt brengen. Een uitnodiging om mijn angst voor negatieve emoties in mezelf op te ruimen. Om mijn eigen oude pijn te durven voelen en deze niet meer op de ander te projecteren. Zodat mijn hart, de verbinding met mijn ziel, die één en verbonden is met al wat is, geopend blijft. Dit zijn de ware verlangens van zowel mijn ziel, als mijn ego dat niets liever wil dan mijn ziel dienen.

Door deze ervaring manifesteert mijn ziel zich nu nog krachtiger in mij. Ze laat me nu zelfs mijn liefde voor deze persoon met zijn eigen zielepad en -missie voelen. Een geschenk aan mijzelf en de wereld om mij heen.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.