Het onderscheid tussen de vreugde van mijn ego en mijn ziel – 2 oktober 2015

Ik bewandel al vrij lang het pad van mijn ziel. Dit betekent dat ik mij zo min mogelijk identificeer met mijn ego, maar zoveel mogelijk met mijn ziel. Ik voel het diepe verlangen om mijn zielemissie, passie en unieke zieletalenten voluit te leven. Om dit te kunnen verwezenlijken dien ik te allen tijde keuzes te maken die resoneren met de vreugde van mijn ziel. Dit zijn keuzes die wezenlijk vreugde genereren, die inspireren en doen expanderen. Dit zijn keuzes waarbij de verbinding met mijn ziel krachtiger wordt. Dit in tegenstelling tot de vreugdes van het ego, die kortstondig en oppervlakkig zijn en in de buitenwereld moeten worden gevonden om vreugde te kunnen ervaren.

Ik ervaar dat het kunnen maken van het onderscheid tussen de vreugde van mijn ego en mijn ziel van wezenlijk belang is als ik het pad van mijn ziel wil bewandelen. Soms vind ik het echter nog best een uitdaging om dit onderscheid in het dagelijks leven helder te kunnen maken. Hier en daar zit in mij toch nog een stuk identificatie met mijn ego, dat mijn heldere waarnemen dan vertroebelt. Graag deel ik met je hoe ik deze situaties aanpak.

Zo geeft mijn ziel soms bijvoorbeeld helder aan dat bepaalde contacten niet meer werken. Ze zijn uitgebloeid en inspireren dan niet meer wezenlijk. Er is geen zielenvreugde meer. Voor mijn ziel hebben zij hun functie vervuld. Mijn ziel geeft dan duidelijk aan dat het tijd is om de vorm te veranderen of afscheid te nemen. Zonder oordeel en in liefde. Ze laat mij dit weten door heldere ingevingen en ook door het me te laten ervaren in de vorm van gevoelens of gebeurtenissen in het dagelijks leven. Ik ervaar dan bijvoorbeeld dat ik niet meer echt blij word van die contacten. Ze beginnen dan wat levenloos te voelen. De (levens)energie, oftewel de natuurlijke flow, is er letterlijk uit, wat zich dan feitelijk kan uiten in een afspraak die telkens wordt verzet of een slechte telefoonverbinding.

Identificatie met mijn ego maakt soms dat ik het niet zo snel doorheb of er soms eigenlijk gewoon niet aan wil. Gevoelens van liefde en diepe verbondenheid, bijvoorbeeld met zielemaatjes of contacten die terug gaan naar meerdere vorige levens, maken soms dat mijn ego denkt zich te moeten hechten aan die contacten. Het beseft niet dat gevoelens van liefde en verbondenheid niet per sé betekenen dat een relatie met die persoon hier en nu op aarde ook klopt. Ook bepaalde angsten van mijn ego, bijvoorbeeld de angst om alleen over te blijven, zorgen ervoor dat mijn ego die contacten wil aanhouden.
Als ik weiger te luisteren worden de signalen van mijn ziel echter steeds sterker. Er komt steeds meer ruis op de lijn. Er komen irritaties. De contacten beginnen me (steeds meer) energie te kosten. Ze verwijderen me (steeds meer) van de hoge energietrilling van mijn ziel, omdat ik steeds geforceerder aan de slag moet gaan om te matchen met het bewustzijnsniveau en de belevingswereld van die ander. De situatie begint steeds meer aan mij te knagen. Gevoelens van stress en onrust nemen toe, net zo lang tot ik werkelijk de keuze van mijn ziel maak.

Als ik het dan werkelijk ben aangegaan komt mijn levensenergie terug, doorgaans krachtiger dan tevoren. Gevoelens van vreugde en vrijheid komen direct vrij. Ontspanning en rust keren in mij terug. Ook ervaar ik dan direct een diep helder weten dat de keuze klopt. Mijn valkuil komt vaak echter later, op het moment dat de spanning van mijn ego, want die vindt het soms nog heel spannend om zo’n keuze te maken, ontlaadt. Oud verdriet en andere nog opgeslagen emoties komen vrij. Ik moet er dan voor waken dat ik niet terug stap in de identificatie met mijn ego. Inmiddels weet ik ook dat het slechts een korte storm is en dat bewust aanwezig blijven met alle emoties die dan eventueel de revue passeren het devies is. Ook mijn focus op de vraag “Wat dient mij wezenlijk” of “Wat resoneert met de wezenlijke vreugde die ik ben” en de wetenschap dat de keuzes die ik vanuit mijn ziel maak te allen tijde ook automatisch wezenlijk goed zijn voor de ander, brengen mij dan weer helder in verbinding met mijn ziel.

Ik ervaar echter wel degelijk dat het genieten van de kleine dagelijkse vreugdes, zoals het kopen van een mooie jurk, een Bourgondisch maal of glas goede wijn, van belang zijn voor mijn ziel. Niet als ik mezelf met mijn ego identificeer en ik het me goed voelen moet afleiden uit iets in de buitenwereld, maar wel als de in de buitenwereld gevonden vreugde mij terug brengt in verbinding met de ware vreugde, die mijn ziel is. Genieten is mijn natuurlijke staat van zijn.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.