In de liefde voor mezelf kom ik tevoorschijn – 28 januari 2016

Wat heb ik mezelf vroeger toch vaak liefdeloos behandeld. Ik was hard en streng voor mezelf. Ik maakte mezelf verwijten en moest beter mijn best doen. Ook ondermijnde ik mezelf. Op momenten dat ik niet lekker in mijn vel zat, dacht ik dat anderen beter wisten wat goed voor mij was dan ik zelf. Als een ander mijn gevoel met betrekking tot iets betwistte, dan dacht ik dat ik er naast zat. Ik staarde me blind op de schoonheid en wijsheid van anderen, zonder mijn eigen schoonheid te zien. Ik maakte mezelf kleiner dan de ander en legde mijn geluk, eigenwaarde en bestaansrecht in de handen van anderen.

In het licht van mijn ziel is er inmiddels een hoop getransformeerd. Eindelijk begin ik mezelf werkelijk lief te hebben en gun ik mezelf zachtheid en liefde. Eindelijk begin ik mijn eigen schoonheid te ervaren en mijn unieke wijsheid te eren. Dit betekent concreet dat ik adviezen van anderen naast me neerleg als ze niet kloppen voor mij en dat ik mij niet meer verontschuldig voor wat ik voel of zie. De oorzaak van onvrede van anderen zoek ik niet meer in mezelf. Ik mag zonder schuldgevoel mijn eigen pad gaan. Ik geniet van mijn scherpe waarnemingsvermogen, mijn zachtheid, mijn diepte en heldere nieuwetijdsgeest. Ik mag vrolijk, serieus, vasthoudend, flexibel, stil of uitgelaten zijn.

Dat ik het mezelf eindelijk gun om werkelijk mezelf te mogen zijn, geeft zoveel rust. De innerlijke strijd is voorbij. Ik zak als vanzelf in mijn natuurlijke staat van zijn. Deze is licht, liefde- en vreugdevol. Mijn unieke passie en zieletalenten krijgen zo als vanzelf alle ruimte om door mij heen te stromen. Ik zie hoe mijn persoonlijkheid mijn ziel en zielemissie dient. Ik ervaar dat de wereld om mij heen mij als vanzelf ontvangt en koestert als ik mijzelf ontvang en koester.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.