Mijn ziel en lummeltijd als aftrekbare kostenpost

Het is zaterdag en ik zou eigenlijk moeten gaan douchen. En me aankleden voor de dag. Wellicht iets voor mijn bedrijf doen. Maar ik hang in mijn luie stoel en ben aan het lummelen. Hetgeen in de huidige samenleving nog steeds wordt bestempeld als nietsdoen. Als totaal niet zinvol bezig zijn.

Toch is er niets wat niet alleen mijn lichaam, geest en ziel, maar ook mijn bedrijf, zo oplaadt, voedt en inspireert als lummelen. Zo voelbaar. Waarneembaar. Ook steeds meer in de concrete resultaten van mijn bedrijf.

Als ik door blijf rennen in het moeten, dan loop ik leeg. Ik word niet meer gevoed. Ik raak onverbonden. Op wilskracht ga ik dan door. Vermoeid en zwaar. Mijn geest doorgedraaid, niet geïnspireerd. Mijn ziel is dan ook gestopt om haar vreugde, inspiratie en overvloed met mij te delen. Ik en mijn bedrijf lijken dan onzichtbaar.

Met moeten heb ik ook nog nooit iets van waarde bereikt of tot stand gebracht. De resultaten van het doen enkel op wilskracht zijn altijd ontdaan van onze vreugdevolle essentie. Wat we op die manier willen bereiken stroomt dan niet. Ware liefde, vreugde en kracht zijn daarin nooit aanwezig. Ook overvloed niet. Ja, zo waar, doe iets met vreugde, vanuit bezieling, of doe het niet.

Op de momenten dat ik mijzelf echter toesta om niets meer te moeten, om te lummelen, om het niet te weten, om niet per sé iets te willen bereiken, dan verschijnt hét, de magie, zowel in mijzelf als in mijn privé en zakelijk leven. Ik ervaar dan dat dat wat ik werkelijk zoek, mij vindt. Dat dat wat ik zo graag wil bereiken met mijn geren, mij bereikt. Moeiteloos en als vanzelf.

Als ik lummel ontspant mijn lijf, wordt mijn geest helder en opent zich mijn hart. Als ik lummel, niets meer moet, dan wordt het stil. Moeten, angst en plichtsbesef verdwijnen. Mijn ziel verschijnt. Sprankelend. Vreugdevol. Geïnspireerd. Moeiteloos en vanzelf. Verbonden met al wat is scheppend wat haar zo blij maakt. Zo ook mijn bedrijf.

In mijn lummeltijd, wandelend op het strand, hangend in mijn luie stoel, in bed verblijvend met een geliefde, wat aan mijn website rommelend of zomaar wat schrijvend, dus simpelweg enkel zinloos maar wat genieten, verschijnen de bezielde ideeën voor mijn bedrijf, voel ik de bezielde helderheid en impulsen wat te doen in uitdagende situaties en verschijnen de juiste mensen, zowel zakelijk als privé, moeiteloos en als vanzelf op mijn pad. Zelfs heerlijk uitslapen geeft mij bezielde dromen met inzichten en aanwijzingen voor de dag.

Zo begint het mij werkelijk op te vallen, dat elke keer als zielenvreugde mij uitnodigt om zomaar wat te gaan schrijven, niet alleen inspiratie als vanzelf begint te stromen, maar ik ook steeds vaker even word onderbroken door klanten die graag een afspraak willen maken. Terwijl eerdere vanuit moeten verrichte pr en acquisitie me werkelijk nog nooit iets aan inkomsten hebben opgeleverd.

Het begint voor mij een vaststaand gegeven te worden dat ik werkelijk enkel hoef te lummelen om overvloed in mijn leven te laten stromen. Dat enkel simpelweg onzinvol genieten maakt dat dat wat ik werkelijk zoek, waar mijn ziel naar verlangt, mij als vanzelf vindt. Meerdere uitnodigingen voor interviews over leven vanuit de ziel, Zielenvreugde in het BNN programma op tv, mijn in tijdschriften geplaatste artikelen, uitnodigingen voor het verzorgen van retraites, diverse inspiratiebronnen en klanten.

Voor mij is lummeltijd dan ook het meest zinvolle wat er is. Voor mij is lummelen inmiddels ook een vaste post als ik tijd schrijf of gemaakte kosten opvoer voor mijn bedrijf.

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.