Vergeving in het licht van de ziel – 21 juli 2015

Zo vaak willen we de ander niet vergeven. We hechten aan het slachtofferverhaal en houden boosheid, wrok en rancune liever vast. We vinden dat die ander ons iets intolerabels heeft aangedaan en geen vergeving verdient. We denken onder meer dat we zo handelen uit respect naar onszelf, dat we zo onze eigenwaarde en ons bestaan(srecht) beschermen. We hebben echter niet door dat we zo onszelf vergiftigen, geweld aandoen, dat we zo juist ons ego bekrachtigen en onze natuurlijke kracht, onze bezieling, ondermijnen.

Sinds ik leef vanuit mijn ziel ervaar ik dat het concept vergeving als krachtig instrument door het ego wordt ingezet. Vergeving wordt door het ego als iets nobels, als daad van genade, gezien. Ik ervaar hoe gekunsteld het is en hoe het ego ons daarmee gevangen houdt in het dader-slachtoffer denken. Ik zie hoe het ego ons laat denken dat er een ander is die ons iets zou kunnen aandoen en die ons of die wij zouden moeten vergeven om weer vrij te zijn van dader- en slachtofferschap, van gekwetstheid, boosheid en schuld. De constructie is bedacht door het ego, ons valse zelf waar me ons onbewust mee identificeren. De constructie houdt ons gevangen, afhankelijk en onbewust. Het ego wil niet dat we dit dader- en slachtofferspel doorzien, want anders houdt het op te bestaan.

Weer verbonden met mijn ziel ging ik de illusie van het ego doorzien en ging ik in eerste instantie ervaren dat vergeving ook een krachtig bewustwordingsinstrument is van de ziel. Ik ging ervaren dat vergeving werkelijk een keuze is die ik te allen tijde vanuit vrijheid kan maken en ook vanuit mijn natuurlijke staat van zijn wil maken. Ik ging ervaren dat vergeving juist een interne aangelegenheid in mezelf is en dat het ten diepste niets met een ander van doen heeft.

Ik ging namelijk ervaren dat vergeving een krachtig instrument is om mezelf vrij te maken van negatieve energieën die mijn natuurlijke staat van zijn en flow onderdrukken. Als ik mezelf werkelijk eer en lief heb, en ik mezelf de verbinding met mijn liefde- en vreugdevolle staat van zijn gun, dan vergeef ik. Dit is het grootste kado, dat ik niet alleen mezelf, maar ook mijn kinderen kan geven. Het karmisch rad van dader- en slachtofferschap, van vergelding, boosheid, wrok en rancune wordt zo namelijk doorbroken. Het maakt mij en mijn kinderen vrij om (vanuit) liefde en vreugde te zijn. Het maakt ons vrij om te zijn wie we ten diepste zijn. Het maakt ons vrij om te leven vanuit onze bezieling.

Toen ik in verbinding met mijn ziel nog dieper ging kijken, ging ik ook ervaren dat ik ten diepste mijn eigen leven creëer. Ik ging zien dat ik vanuit mijn ego pijn en ellende creëer, zo ook dader- en slachtofferschap, en dat ik vanuit mijn ziel liefde en vreugde creëer. Hoe pijnlijk soms ook, ik ging zien dat ik al die slachtofferschap situaties in mijn leven ten diepste zelf onbewust vanuit mijn ego had aangetrokken. Ik ging zien dat anderen op verzoek van mijn ego of ziel slechts een acteur zijn in mijn levensfilm. Dus als ik per sé iemand zou willen vergeven, dan zou het mezelf moeten zijn. Dan zou ik mezelf kunnen vergeven voor mijn eigen onbewustzijn en wat ik van daaruit voor mezelf heb gecreëerd.

Ik vind het inzicht dat ik ten diepste mijn eigen leven creëer prachtig, want daarmee verdwenen dader- en slachtofferschap uit mijn leven. Daarmee werd ook het concept vergeving overbodig. Ik kon ermee ophouden om mijn tijd, aandacht en energie te verspillen aan het verwijten maken aan, het boos zijn op of het strijden of in het reine moeten komen met anderen. In plaats daarvan nam ik mijn verantwoordelijkheid voor mijn leven en mijn onbewustzijn. Ik focuste op mijn bewustwording en gaf de verantwoordelijkheid van anderen voor hun bewustwordingsproces, met betrekking tot hun dader- en slachtoffer identificatie, terug aan hen. Wat een ruimte, tijd en energie kwamen daarmee vrij voor mijn bezieling. Wat een empowerment – als je durft!

Dit bericht is geplaatst in Zielenvreugde Tips. Bookmark de permalink.